Conradi (Conrady, Corradi, Corrade) Karol Ludwik, lekarz z w. XVII. Mieszkał i praktykował w Warszawie, gdzie obok Brauna, Dawidsona i paru innych należał do elity lekarskiej za czasów Jana Kazimierza. Był medykiem królowej Ludwiki Marii, leczył także Marię Kazimierę Sobieską (1666, 1668). Sam Sobieski nigdy jednak nie miał do niego wielkiego zaufania (jak w ogóle do cudzoziemców), co często w swych listach wyrażał, przeciwstawiając mu np. lekarza lwowskiego dra Józefowicza (»stanie pan Józefowicz za Brauna i Korada«). Ten to C. jest niewątpliwie autorem ciekawego opisu źródła mineralnego, łatwo zapalnego, będącego nie czym innym jak iwonicką »Bełkotką«. Opis ten, przedstawiony w liście do sławnego wówczas lekarza i chirurga paryskiego J. B. Denis, wraz z jego odpowiedzią opublikowano w r. 1684 w Acta Eruditorum. C. zmarł przed r. 1695.
Siostra jego, Marianna, była zamężna za lekarzem Antonim Laciosi, praktykującym również w Polsce; córka, Ludwika, wyszła za niejakiego Dużuka. Pisała się Koradówna, albo de Corrade, ojciec bowiem otrzymał był w r. 1676 polski indygenat. Sam podpisywał się Carolus Ludovicus de Conrady.
W aktach i źródłach drukowanych występuje Augustyn Corrade, również jako lekarz Ludwiki Marii. Z nim to polemizował w r. 1654 Cnoeffel Andrzej starszy. W jakim stosunku pozostaje Augustyn (występujący wcześniej) do Karola Ludwika, jest niejasne. Podobnego nazwiska byli jeszcze: Conradt Hieronim, dr fil. i med. w w. XVII, dr Conradt Izrael, fizyk m. Gdańska i inicjator Tow. Badaczów Natury w Gdańsku (1670) zmarły w r. 1715, wreszcie Corradus Józef, lekarz Augusta III.
Giedroyć; Gąsiorowski, (zwł. ad C. Izrael, III 107, 309); Kośmiński (tylko ad C. Izrael i Hieronim); Estr., XIV 365 (pismo o źródle mineralnym, ale przypisane mylnie Izraelowi C); Bernitz M., Miscell. curiosa med. phys. Acad. Naturae Curiosorum, 1673–4, App. s. 284; Acta Eruditorum, Lipsk 1684, 325–8 (komentarz: Pam. Wileńsk. Tow. Lek. 1926, 178 i Podgórzanin, Iwonicz, »Lwowianin« 1840, 225– 228); Czermak, Stud. hist., Kr. 1901, 86–7; Waliszewski, Stos. polsko-franc., 124, 276, 280; Listy Jana Sobieskiego ed. Helcel, I 86, 132, 136; III 84; Vol. leg. V 399.
Witołd Ziembicki